Ile waży cegła pełna? Wymiary, rodzaje, zastosowanie

Planujesz mur z cegły i zastanawiasz się, ile faktycznie waży jedna sztuka. Chcesz dobrze dobrać materiał, żeby nie przeciążyć fundamentów i nie wpaść w kłopoty z transportem. Z tego tekstu dowiesz się, jaka jest waga cegły pełnej, jakie ma wymiary, jakie są rodzaje cegieł i jak ich masa wpływa na cały dom.

Ile waży cegła pełna – wymiary i przykładowe ciężary

Cegła pełna to podstawowy element w tradycyjnym murowaniu ścian nośnych i fundamentów. Standardowa cegła pełna o formacie 250 × 120 × 65 mm waży najczęściej w granicach 3,3–4,5 kg na sztukę, w zależności od rodzaju materiału i gęstości. W praktyce oznacza to, że mówimy o jednym z najcięższych drobnowymiarowych elementów murowych stosowanych w budownictwie jednorodzinnym.

Znajomość wagi cegły pełnej ma bardzo praktyczne znaczenie na budowie. Od masy pojedynczej cegły zależy obciążenie ścian nośnych i fundamentów, dobór stropów oraz nadproży. Ciężar materiału wpływa też na organizację transportu, potrzebę użycia wózków paletowych, dźwigu czy HDS, a także na dokładne wyliczenie masy całej dostawy, co jest ważne przy planowaniu ładowności samochodu i wytrzymałości placu składowego.

Standardowe wymiary cegły pełnej i co oznaczają symbole

W większości współczesnych projektów domów jednorodzinnych stosuje się cegłę pełną o wymiarach 250 × 120 × 65 mm. Pierwsza liczba oznacza długość, druga szerokość, a trzecia wysokość elementu, zawsze w milimetrach. Taki format traktuje się jako normalny format NF, na którym opiera się modułowy rozstaw ścian i otworów w typowych projektach budowlanych.

Na rynku można jednak trafić także na inne formaty cegieł pełnych, na przykład 240 × 115 × 71 mm czy 230 × 114 × 64 mm. Różnice wymiarów wpływają na liczbę cegieł na 1 m² muru, grubość ściany oraz całkowitą masę przegrody. Przy tym samym typie materiału ściana z mniejszych cegieł będzie miała więcej spoin, ale też większą liczbę sztuk na tę samą powierzchnię.

W praktyce stosuje się kilka powtarzalnych formatów cegieł pełnych, zarówno ceramicznych, jak i silikatowych czy klinkierowych. Najczęściej wykorzystywane są między innymi:

• 250 × 120 × 65 mm (NF) – cegła ceramiczna lub silikatowa, podstawowy element do ścian nośnych i ścian fundamentowych, często także jako rdzeń murów warstwowych.
• 240 × 115 × 71 mm – cegła ceramiczna, często stosowana w ścianach nośnych i murach licowych, na przykład w wyrobach firm typu Roben.
• 230 × 114 × 64 mm – format spotykany w cegłach klinkierowych i szamotowych, wykorzystywany w elewacjach, kominach, piecach oraz obmurówkach narażonych na wysoką temperaturę.

W dokumentacji technicznej cegieł pojawiają się oznaczenia, które warto umieć odczytać. Symbol NF oznacza normalny format, a przy cegłach podaje się też klasę wytrzymałości na ściskanie, na przykład 10, 15 czy 20 MPa. Sama geometria to nie wszystko, bo to właśnie wytrzymałość na ściskanie i gęstość materiału decydują, czy daną cegłę można zastosować w ścianie nośnej, czy tylko w przegrodzie nienośnej lub jako warstwę licową.

Jaka jest typowa waga cegły pełnej ceramicznej?

Najpopularniejsza cegła ceramiczna pełna, produkowana z gliny i wypalana w wysokiej temperaturze, przy wymiarach około 250 × 120 × 65 mm waży z reguły 3,3–3,8 kg. Odmiany o większej gęstości, o klasie wytrzymałości 15 lub 20 MPa, mogą osiągać około 4–4,5 kg na sztukę. Różnica wynika głównie z gęstości samej ceramiki oraz z dokładnej geometrii cegły.

Masa cegły wynika bezpośrednio z jej objętości i gęstości materiału. Gęstość typowej ceramiki budowlanej wynosi około 1,8–2,0 g/cm³, czyli 1800–2000 kg/m³. Cegła 250 × 120 × 65 mm ma objętość około 0,00195 m³, więc przy gęstości 1900 kg/m³ jej masa wynosi mniej więcej 3,7 kg. Z tego powodu przy zbliżonych wymiarach różnice w wadze między producentami wynikają głównie z gęstości i porowatości samego wyrobu.

W praktycznym ujęciu warto spojrzeć na wagę 1 m² muru z cegły pełnej ceramicznej. Mur o grubości 12 cm zużywa zwykle około 52–53 cegły na 1 m². Jeśli jedna cegła waży średnio 3,7 kg, sam materiał ceramiczny daje masę około 190 kg na 1 m². Po doliczeniu zaprawy przyjmuje się orientacyjnie 220–240 kg/m², co bezpośrednio obciąża strop lub fundament, na którym ściana się opiera.

Jaką masę ma cegła pełna silikatowa i klinkierowa?

Cegły silikatowe i klinkierowe należą do cięższych odmian cegieł pełnych. Silikat produkuje się z piasku i wapna, sprasowanych i utwardzanych w autoklawach, przez co ma gęstość około 2100–2300 kg/m³. Cegła klinkierowa z kolei to odmiana cegły ceramicznej, wypalana z wyselekcjonowanej gliny w wyższej temperaturze, co daje bardzo zwartą, twardą i jeszcze cięższą strukturę.

Typowa cegła silikatowa pełna 250 × 120 × 65 mm waży orientacyjnie 3,6–4,0 kg. Zastosujesz ją głównie w ścianach nośnych, ścianach o podwyższonej izolacyjności akustycznej oraz w ścianach działowych, gdzie zależy Ci na dobrej ochronie przed hałasem. Jej masywność i wysoka wytrzymałość na ściskanie sprawiają, że bardzo dobrze pracuje w układach konstrukcyjnych z dużym obciążeniem pionowym.

Cegła klinkierowa pełna o podobnych wymiarach 250 × 120 × 65 mm waży zwykle 3,8–4,5 kg na sztukę. Ze względu na bardzo niską nasiąkliwość, dużą wytrzymałość i wysoką gęstość stosuje się ją przede wszystkim na elewacje, ogrodzenia, cokoły, słupki bramowe oraz inne elementy narażone na działanie deszczu i mrozu. W porównaniu z typową cegłą ceramiczną jest wyraźnie cięższa, ale też znacznie trwalsza w kontakcie z warunkami atmosferycznymi.

Porównując cegłę ceramiczną pełną, silikatową i klinkierową, łatwo zauważysz wyraźne różnice w masie i właściwościach:

• Cegła pełna ceramiczna – ok. 3,3–3,8 kg, gęstość około 1800–2000 kg/m³, dobra izolacja akustyczna, standardowa nasiąkliwość, szerokie zastosowanie w ścianach nośnych i działowych.
• Cegła pełna silikatowa – ok. 3,6–4,0 kg, gęstość około 2100–2300 kg/m³, bardzo dobra nośność i akustyka, mniejsza izolacyjność cieplna, większe obciążenie na metr bieżący muru.
• Cegła pełna klinkierowa – ok. 3,8–4,5 kg, bardzo wysoka gęstość, bardzo niska nasiąkliwość, świetna odporność na mróz i warunki zewnętrzne, najwyższe obciążenie ścian w przeliczeniu na metr bieżący.

Ile waży pół cegły pełnej i kiedy stosuje się połówki?

Pół cegły pełnej waży zwykle zbliżoną wartość do połowy masy cegły pełnej. Dla standardowej cegły ceramicznej 3,3–3,8 kg można przyjąć, że pół cegły będzie ważyć około 1,65–1,9 kg, a przy cięższych cegłach klinkierowych nawet ponad 2 kg. Dokładna masa zależy od rzeczywistych wymiarów dociętej połówki, sposobu cięcia oraz od tego, czy producent oferuje gotowe połówki fabryczne, czy są docinane na budowie.

Połówki cegieł stosuje się zawsze tam, gdzie trzeba skorygować geometrię muru lub uformować detal. Najczęstsze sytuacje to między innymi:

• przewiązania muru w narożach, aby zachować ciągłość spoin i prawidłowe wiązanie cegieł w ścianie,
• wyrównywanie długości ścian nośnych i działowych do siatek wymiarowych w projekcie,
• detale nadproży, murków, słupków i zwieńczeń, gdzie pełna cegła jest zbyt długa,
• kształtowanie łuków, nadproży łukowych oraz innych detali architektonicznych o nieregularnej linii,
• wypełnianie lokalnych ubytków w murze, na przykład przy przejściach instalacyjnych.

Jeśli chcesz oszacować masę połówek używanych na budowie, najprościej przyjąć masę cegły pełnej z karty technicznej producenta i podzielić ją przez dwa. Warto uwzględnić niewielką różnicę wynikającą z szerokości cięcia oraz ewentualnych ubytków przy docinaniu. Przy większych zamówieniach dobrze jest zważyć kilka połówek i porównać wynik z obliczeniem opartym na masie cegły pełnej.

Jak waga cegły pełnej wypada na tle innych rodzajów cegieł?

Cegła pełna, niezależnie czy ceramiczna, silikatowa czy klinkierowa, należy do najcięższych elementów murowych używanych w ścianach murowanych. Cegła dziurawka oraz cegła kratówka są zdecydowanie lżejsze, ponieważ mają otwory zmniejszające zużycie materiału i masę. Z kolei cegła szamotowa oraz inne cegły specjalne mogą mieć zarówno masę zbliżoną do cegły pełnej, jak i znacznie wyższą, jeśli występują w dużych formatach płyt.

Przybliżone zakresy wagi poszczególnych rodzajów cegieł pokazują, jak duże są różnice między nimi:

• cegła pełna ceramiczna – ok. 3,3–3,8 kg, bazowy punkt odniesienia dla tradycyjnych murów,
• cegła pełna silikatowa – ok. 3,6–4,0 kg, zwykle o około 10–20 procent cięższa od standardowej cegły ceramicznej,
• cegła klinkierowa pełna – ok. 3,8–4,5 kg, nawet do 30 procent cięższa niż lżejsze odmiany ceramiczne,
• cegła dziurawka – ok. 2,2–2,8 kg, czyli nawet o około 30–40 procent lżejsza od cegły pełnej,
• cegła kratówka K1, K2, K3 – od około 2,1 kg do nawet 7,0 kg, w zależności od wysokości i formatu,
• cegła szamotowa – od około 1,75 kg dla cienkich płytek do ponad 7,0 kg dla dużych płyt, w zastosowaniach ogniotrwałych.

Cegła dziurawka i kratówka – różnice w masie i zastosowaniu

Cegła dziurawka ma charakterystyczne otwory przelotowe, dzięki czemu jest wyraźnie lżejsza od cegły pełnej. Przy formacie 250 × 120 × 65 mm waży zwykle około 2,2–2,8 kg, co obniża obciążenie konstrukcji i ułatwia pracę murarzom. Niższa masa oznacza jednak mniejszą wytrzymałość na ściskanie, dlatego dziurawka trafia głównie do ścian działowych i przegród nienośnych, gdzie nie przenosi dużych obciążeń pionowych.

Cegła kratówka ma układ otworów w przekroju poprzecznym, a nie perforacje na przestrzał jak dziurawka. Występuje w kilku typach oznaczanych jako K1, K2, K3. Kratówka K1, o wysokości zbliżonej do zwykłej cegły, waży około 2,1–2,4 kg. Typ K2, wyższy, w formacie 250 × 120 × 140 mm, to już 4,6–5,0 kg, a najwyższa kratówka K3 o wymiarach 250 × 120 × 220 mm waży 6,7–7,0 kg. Im wyższy element, tym większa masa na sztukę, ale mniejsza liczba cegieł potrzebna na 1 m² muru.

Różnice w masie między cegłą dziurawką a kratówek przekładają się na zastosowanie tych materiałów w praktyce. Cegła dziurawka i niższa kratówka K1 sprawdzą się w ścianach działowych, przegrodach nienośnych i wypełnieniach konstrukcji szkieletowych. Kratówki K2 i K3, mimo dużej masy pojedynczej sztuki, dają mniejszą liczbę elementów na 1 m² muru, co przyspiesza murowanie wysokich ścian.

Warto przy tym pamiętać, że lżejsze elementy z perforacją mają zwykle lepszą izolację termiczną, ale gorszą izolację akustyczną i niższą nośność. Nie stosuj więc dziurawki ani większości kratówek jako podstawowego materiału na główne ściany nośne w budynku z pełnymi kondygnacjami. W takich miejscach bezpieczniej jest użyć cegły pełnej lub odpowiednio dobranych pustaków konstrukcyjnych.

Cegła szamotowa i inne specjalne rodzaje cegieł – przegląd wag

Cegła szamotowa to specjalistyczna cegła ceramiczna o podwyższonej odporności na wysoką temperaturę. Produkuje się ją z mieszanki zawierającej glinę ogniotrwałą, dlatego dobrze znosi bezpośredni kontakt z płomieniem i wysoką temperaturą spalin. Stosuje się ją w piecach, kominkach, grillach ogrodowych oraz w wielu instalacjach przemysłowych. Jej masa bardzo zależy od formatu i waha się od około 1,75 kg dla cienkich płytek do ponad 7 kg dla dużych płyt szamotowych.

Poza cegłą szamotową w budownictwie spotkasz także cegły ognioodporne o innym składzie, cegły kwasoodporne do pomieszczeń technicznych oraz specjalne kształtki kominowe. Ich masa może znacznie różnić się od standardowej cegły pełnej, dlatego zawsze trzeba sprawdzić kartę techniczną producenta. W przypadku tych materiałów waga ma bezpośredni wpływ nie tylko na obciążenia konstrukcji, ale też na bezpieczeństwo cieplne i odporność chemiczną całego układu.

Co wpływa na wagę cegły pełnej?

Masa cegły pełnej jest wynikiem połączenia kilku czynników. Najważniejsze to rodzaj materiału (ceramika, silikat, klinkier, szamot), jego gęstość i porowatość, dokładne wymiary cegły oraz technologia produkcji, na przykład wypał w piecu tunelowym albo autoklawowanie. Duży wpływ ma też wilgotność, bo materiał chłonący wodę będzie zawsze cięższy od tego samego elementu w stanie suchym.

Na wagę cegły pełnej wpływają między innymi takie czynniki:

• gęstość surowca i technologia produkcji – ceramika z gliny, silikat z piasku i wapna, klinkier o podwyższonej gęstości, szamot o specjalnym składzie ogniotrwałym,
• porowatość i ewentualna perforacja – obecność mikroporów lub otworów zmniejsza masę jednostkową, ale zmienia także wytrzymałość i izolacyjność,
• wymiary i format elementu – większa objętość przy tej samej gęstości oznacza proporcjonalnie wyższą masę na sztukę,
• wilgotność i nasiąkliwość – zawartość wody w strukturze cegły podnosi jej wagę, szczególnie po deszczu lub długotrwałym składowaniu na zewnątrz,
• różnice między seriami produkcyjnymi – tolerancje wymiarowe i wagowe sprawiają, że cegły z różnych partii mogą nieznacznie różnić się masą.

Wpływ wilgotności na masę cegły często jest niedoceniany. Po zawilgoceniu masa cegły pełnej może być wyższa o kilka, a nawet kilkanaście procent w stosunku do stanu suchego. W kartach technicznych producenci podają zwykle masę w warunkach suchych w temperaturze pokojowej. Jeśli cegła długo leży na otwartej przestrzeni, chłonie wodę i staje się cięższa, co ma znaczenie dla transportu oraz obliczeń obciążeń konstrukcyjnych.

Masa deklarowana przez producenta obejmuje zwykle tolerancję rzędu 3–5 procent. Przy obliczeniach obciążeń konstrukcji i planowaniu transportu warto uwzględnić ten margines, uwzględnić stan wilgotności cegieł oraz porównać losowo ważone próbki z danymi katalogowymi.

Te wszystkie czynniki przekładają się nie tylko na wagę pojedynczej cegły, lecz także na ciężar całych ścian, stropów opartych na ścianach murowanych i fundamentów. Z tego powodu w praktyce projektowej projektanci opierają się zawsze na danych konkretnego wyrobu, a nie na uśrednionych wartościach, nawet jeśli te drugie są wygodniejsze do szybkich szacunków.

Jak waga cegły pełnej wpływa na projekt domu i fundamenty?

Masa cegły pełnej bezpośrednio kształtuje ciężar własny ścian, a przez to obciążenie fundamentów, stropów i innych elementów nośnych. Projektant konstrukcji musi uwzględnić te obciążenia już na etapie obliczeń statycznych. Inaczej będzie zaprojektowana ława fundamentowa pod lekką ścianę z dziurawki, a inaczej pod masywną ścianę z cegły pełnej klinkierowej.

Masa cegieł wpływa na kilka istotnych obszarów projektu domu:

• dobór grubości i rodzaju ścian nośnych – cięższy mur wymaga innego układu konstrukcyjnego niż lekka przegroda,
• wymiarowanie ław fundamentowych i stóp – większa masa ściany oznacza większe obciążenie gruntu i często szerszą lub wyższą ławę,
• projektowanie stropów i nadproży – cięższe przegrody murowane przenoszą większy ciężar na belki, wieńce i nadproża,
• maksymalna dopuszczalna wysokość ścian z danego materiału – większa masa zwiększa siły działające w dolnych warstwach muru,
• zachowanie budynku przy obciążeniach wiatrem i ewentualnych wstrząsach – cięższe ściany lepiej tłumią drgania, ale generują też wyższe obciążenia podpór.

Wybór cegły pełnej o większej masie to zawsze pewien kompromis. Zyskujesz lepszą izolację akustyczną, większą bezwładność cieplną ścian i wyższą sztywność przegród, ale jednocześnie rośnie obciążenie fundamentów i stropów. Różnica między ścianą z cegły pełnej a lżejszym materiałem może sięgać setek kilogramów na każdy metr bieżący. Dla przykładu mur działowy z dziurawki ważący około 140–160 kg/m² obciąża konstrukcję wyraźnie mniej niż mur z cegły pełnej o masie ponad 220 kg/m².

Samodzielna zmiana rodzaju cegły, na przykład z lekkiej dziurawki na pełną cegłę klinkierową lub odwrotnie, bez ponownego przeliczenia konstrukcji przez projektanta może doprowadzić do przekroczenia nośności fundamentów albo stropów i do niezgodności z projektem budowlanym.

Masa zastosowanych cegieł ma także wpływ na komfort użytkowania budynku. Ciężkie ściany poprawiają komfort akustyczny i stabilizują temperaturę we wnętrzach, co jest ważne w domach murowanych z dużą akumulacją cieplną. Z kolei lżejsze przegrody ograniczają obciążenie stropów i fundamentów, co bywa istotne w modernizacjach. Dobór cegły powinien być spójny z koncepcją domu energooszczędnego albo tradycyjnego, włącznie z wyborem zapraw, zbrojenia i izolacji.

Jak obliczyć masę ściany z cegły pełnej i całej dostawy?

Do obliczenia masy ściany z cegły pełnej oraz masy całej dostawy na budowę potrzebujesz kilku danych. Najważniejsze to typ cegły wraz z formatem, masa jednostkowa z karty technicznej, zużycie cegieł na 1 m² muru przy danej grubości ściany oraz łączna powierzchnia ścian przewidziana w projekcie.

Prosty schemat obliczeń możesz przeprowadzić krok po kroku w następujący sposób:

1. Określ rodzaj cegły, jej format i przyjmij masę jednostkową z danych producenta.
2. Ustal liczbę cegieł na 1 m² muru dla danej grubości ściany, np. 12 lub 25 cm.
3. Policz masę 1 m² muru jako iloczyn liczby cegieł i masy jednej cegły, dodając orientacyjny udział zaprawy.
4. Pomnóż masę 1 m² przez powierzchnię wszystkich ścian w projekcie, aby uzyskać masę ścian z danego materiału.
5. Policz masę całej dostawy, mnożąc liczbę zamówionych cegieł przez masę jednostkową i dodając masę palet oraz opakowań.

Jak wygląda to w praktyce dla muru z cegły pełnej ceramicznej. Przyjmij cegłę 250 × 120 × 65 mm o masie 3,7 kg i zużyciu około 52 cegieł na 1 m² ściany grubości 12 cm. Masa cegieł w 1 m² muru to około 192 kg. Po doliczeniu zaprawy możesz przyjąć wartość rzędu 220–240 kg/m². Dla ściany o powierzchni 50 m² daje to już ponad 11 ton obciążenia, które musi przejąć strop lub fundament.

Chcesz obliczyć masę jednej palety cegieł. Sprawdź, ile sztuk producent umieszcza na palecie, na przykład 360, 420 lub 500 cegieł. Pomnóż tę liczbę przez masę jednostkową, a następnie dodaj masę samej palety, zwykle kilkadziesiąt kilogramów. W efekcie otrzymasz rzeczywisty ciężar, który musi przewieźć samochód lub unieść wózek widłowy. Dzięki temu od razu zobaczysz, czy mieścisz się w ładowności pojazdu i wytrzymałości placu rozładunkowego.

Przy dużych dostawach cegieł warto zważyć kilka losowo wybranych sztuk z palety, obliczyć średnią masę, doliczyć masę palety i folii, a potem dodać jeszcze 5–10 procent zapasu na wilgotność i rozrzut produkcyjny. Dopiero taki wynik warto przyjąć do planowania transportu oraz sprawdzania nośności ramp i stref składowania.

Przy szacowaniu masy ścian i dostaw cegieł często popełnia się te same błędy. Zwróć uwagę przede wszystkim na:

• pomijanie udziału zaprawy w masie całego muru,
• nieuwzględnienie wilgotności cegieł i branie pod uwagę wyłącznie masy suchej,
• niedoliczanie masy palet, folii i innych opakowań,
• stosowanie masy jednostkowej z innego typu cegły niż ta, która faktycznie została zamówiona,
• zaokrąglanie wyników w dół, zamiast przyjmowania bezpiecznego zapasu.

Jak dobrać rodzaj cegły do ścian nośnych, działowych i specjalnych zastosowań?

Dobór cegły do konkretnej ściany powinien zawsze wynikać z jej funkcji. Innej cegły potrzebujesz do ściany nośnej, innej do ściany działowej, jeszcze innej do elewacji lub paleniska kominka. Znaczenie mają wymagania dotyczące nośności, izolacji akustycznej, izolacji termicznej, odporności na ogień oraz dopuszczalne obciążenie fundamentów i stropów.

Do ścian nośnych z reguły stosuje się cegły o większej masie i wyższej wytrzymałości. W praktyce sprawdzają się przede wszystkim:

• cegła pełna ceramiczna – masa około 3,3–3,8 kg, dobra wytrzymałość na ściskanie i izolacja akustyczna, stosowana w ścianach nośnych i fundamentowych,
• cegła pełna silikatowa – cięższa, około 3,6–4,0 kg, bardzo dobra nośność i akustyka, szczególnie korzystna przy wysokich budynkach i ścianach z dużymi obciążeniami,
• cegła klinkierowa pełna – stosowana głównie jako warstwa licowa ścian nośnych lub samodzielne mury osłonowe, łączy wysoką wagę z bardzo niską nasiąkliwością i trwałością elewacji.

W ścianach działowych i przegrodach nienośnych częściej wybiera się lżejsze cegły, które odciążają konstrukcję i ułatwiają prace murarskie. Stosuje się wtedy przede wszystkim:

• cegłę dziurawkę – lekki element o masie około 2,2–2,8 kg, dobra izolacja termiczna, szybkie murowanie i mniejsze obciążenie stropów,
• cegłę kratówkę – kompromis między masą a izolacyjnością, wersje K1 sprawdzają się w lżejszych ścianach działowych, wyższe K2 i K3 można stosować w przegrodach o większej grubości,
• różne lekkie cegły ceramiczne z perforacją, które dobrze łączą izolację cieplną z niską masą i wystarczającą wytrzymałością dla przegród nienośnych.

Przy zastosowaniach specjalnych potrzebne są cegły o szczególnych parametrach użytkowych, a ich masa jest jednym z kilku istotnych kryteriów. W takich miejscach stosuje się głównie:

• cegłę szamotową – do kominków, pieców, grilli i pieców przemysłowych, o masie od ok. 1,75 do ponad 7 kg w zależności od formatu, z wysoką odpornością termiczną,
• specjalne cegły klinkierowe i licowe do elewacji oraz ogrodzeń, o podwyższonej mrozoodporności i niskiej nasiąkliwości, zwykle cięższe niż standardowa ceramika,
• cegły o podwyższonej odporności chemicznej do pomieszczeń technicznych, garaży, kotłowni i zakładów przemysłowych, gdzie oprócz masy liczy się odporność na środki chemiczne i łatwość czyszczenia.

Masa wybranej cegły musi być zawsze zgodna z założeniami projektu konstrukcyjnego. Zanim zmienisz materiał w ścianie nośnej, działowej lub ścianie specjalnej, warto skonsultować to z projektantem lub kierownikiem budowy. Taka zmiana wpływa nie tylko na nośność i izolacyjność, lecz także na logistykę całej inwestycji, od transportu po sposób składowania cegieł na placu budowy, niezależnie czy zamawiasz kilka palet, czy pełen transport z dużego składu lub serwisu typu Kalkulatory Budowlane.